Dzień piąty 25 lipca 2010

Półmetek...

Mija dziś piąty dzień naszego pielgrzymowania. Już od jutra będziemy mogli zgodnie z prawdą mówić, iż do tronu Jasnogórskiej Pani mamy już zdecydowanie bliżej niż dalej. Dopisała nam dziś pogoda. Chyba Pan Bóg wysłuchał naszych modlitw wieczornych i - choć niebo było wciąż zachmurzone - nie zesłał na nas deszczu, a wiał jedynie przyjemny wiatr. Podczas 4 etapów, które tego dnia nas czekały zdążyliśmy przeprawić się promem przez rzekę oraz przeżyliśmy piękne nabożeństwo pokutne, które specjalnie dla pielgrzymów zorganizowała grupa przezroczysta. Tego dnia preżywaliśmy dzień skruchy i refleksji nad swoim życiem. Wielu z nas prsystąpiło do sakramentu pokuty, by następnie móc w pełni uczestniczyć w sprawowanej eucharystii. Korzystając z uprzejmości księdza przewodnika wybrałam się dziś na etap do grupy Zielono – Żółtej, która to gościła dziś u siebie misjonarza pracującego na codzień w Republice Czadu. Ksiądz Jakub opowiedział nam kilka przejmujących, ściskających za serce opowieści o tym, jak faktycznie wygląda życie ludzi, wśród których głosi Słowo Boże. Na pewno na długo pozostaną nam w pamięci, gdyż wywołały wiele burzliwych dyskusji i skrajnie różnych emocji. Słysząc o tym, jak biedni, bezbronni i pozbawieni perspektyw mogą być ludzie żyjący - podobnie jak my - w XXI wieku uświadamiamy sobie jak wiele mamy w naszym życiu i zarazem jak wiele nie potrafimy docenić. Bieda panująca wśród ludów środkowo – afrykańskich jest okrutna, brak rozwoju i widoków na przyszłość przytłaczający.. Ciągłe zmaganie z żywiołem, choroby na których leczenie brakuje pieniędzy i ogromna śmiertelność gatunku to tylko niektóre z problemów tamtejszych mieszkańców. Dlatego też korzystając z okazji wspólnego pielgrzymowania ksiądz misjonarz starał się nakłonić pielgrzymów do wsparcia misji. Nie tylko finansowo, ale i dobryam słowem i modlitwą. Przypomniał nam, że często nic nie znaczący dla nas gest, tam może wartość niemal bezcenną. Podkreślił, iż wszyscy jesteśmy dziećmi jednego Boga i musimy się wzajemnie wspierać. Księdzu Jakubowi serdecznie dziękujemy za piękne świadectwo wiary i życzymy wytrwałości... Ponadto obchodzimy dziś dzień św. Krzysztofa – patrona kierowców. Zgodnie z tradycją, tego dnia kapłani święcą wszelkie pojazdy mechaniczne. Również nasze pielgrzymkowe auta zostały więc dziś poświęcone. A przy okazji patrona dnia – kilku księży przewodników obchodzi dziś swoje święto. Składamy najszczersze życzenia obfitości łask Bożych oraz pogody ducha dla wszystkich solenizantów. I znów dzień ma się już dziś ku końcowi.

<< GALERIA Z LICHENIA >>

Dzień czwarty 24 lipca 2010

Ciągle pada...

Poranek czwartego dnia naszego pielgrzymowania przywitał nas pochmurnym niebem i ogromną ulewą. Ciężko otworzyć oczy o szóstej rano, kiedy jedyny słyszalny dźwięk wokół nas to wielkie krople deszczu uderzające o szyby. Niemniej warto bylo przemóc zmęczenie, założyć pelerynę i ruszyć w drogę. Dzisiejszego dnia odwiedzaliśmy bowiem jedno z najważniejszych i najpiękniejszych sanktuariów w Polsce - postój obiadowy spędzaliśmy w Licheniu. Dzień był tym bardziej wyjątkowy, gdyż tego dnia dołączyła do nas grupa Złota. Witamy ich gorąco i cieszymy się, że są w końcu z nami. Licheń jest dla pielgrzymów miejscem wyjątkowym. Dziś po raz pierwszy zabrzmiał w Bazylice hymn pielgrzymkowy - zespół już w pełnym składzie odśpiewał go z radością, głosząc wszem i wobec, iż wszyscy jesteśmy świadkami miłości. W Licheniu doszło dziś także do bardzo pięknego wydarzenia. Dwoje pątników pielgrzymujących w grupie Akademickiej Przezroczystej zadeklarowało dziś, iż pragna spędzić ze sobą resztę życia. Miało to miejsce tuż przed ołtarzem Matki Boskiej Częstochowskiej. Zakochanym narzeczonym serdecznie gratulujemy i życzymy, aby ich wspólna droga życia była jak najmniej wyboista, a ich wzajemna miłość zwyciężała nad wszelkimi przeciwnościami losu. Dzisiejszy dzień obfituje wyjątkowo w niecodzienne wydarzenia. W Kramsku - miejscowości noclegowej - jak co roku odbył się dziś mecz piłki nożnej pielgrzymów kontra służby pielgrzymkowe, który zakończył się zwycięstwem pielgrzymów wynikiem 4:1. Zwycięzcom gratulujemy. Nagrody wręczał im dziś sam prezydent miasta Bydgoszczy - Konstanty Dombrowicz, który odwiedził pielgrzymów podczas wieczornego Apelu Jasnogórskiego. Pan Prezydent od lat jest wielkim sympatykiem pielrzymki. I tak zakończył się pełen wrażeń dzień naszej wędrówki. Zasypiamy modląc się o ładną pogode i siły, aby pokonać trudy kolejnego dnia pielgrzymowania do Naszej Mamy.

Dzień trzeci 23 lipca 2010

Nie straszny nam upał, nie straszny nam deszcz...

Pielgrzymujemy do Częstochowy już trzeci dzień. Dzisiejszy byl wyjątkowo trudny. Trasa, którą przeszliśmy mierzyła ponad 40 km, a pogoda i warunki na drodze pozostawiały wiele do życzenia. Intensywny upał, trwający do późnego popołudnia zakończony pod wieczór równie inensywnym deszczem spowodowały, iż szybciej niż miało to miejsce wcześniej opadaliśmy z sił. Służby medyczne podczas wszystkich 6 etapów miały pełne ręce pracy. Lecz choć opuszcza nas odrobinę energia i czasem brakuje sił radość pielgrzymowania wciąż pozostaje w nas niezmiennie ta sama. Bo jak inaczej wytłumaczyć fakt, że gdy z nieba leje się rzęsisty deszcz pielgrzymom rozświetlają się twarze w uśmiechu i na przekór aurze na cały głos śpiewają: "To szczęśliwy dzień, dziękuję Bogu za pogodę... "? I ani myślą martwić się, że toną po kostki w wodzie przemoczeni do suchej nitki. Swoją drogą - entuzjazm "Sreberek" był naprawdę imponujący... Na każdym kroku naszego pielgrzymowania czujemy, że oddalamy się już coraz bardziej od domu, a przybliżamy do Naszej Matki, lepiej poznajemy braci i siostry i coraz łatwiej odnajdujemy się wśród pielgrzymkowych nakazów i zakazów. Stajemy się częścią pielgrzymkowej wspólnoty. Bo jak bardzo pięknie zostało powiedziane także podczas dzisiejszego kazania: "Słowo Boże ma moc zmieniać rzeczywistość...".

Dzień drugi 22 lipca 2010

Bydgoszcz już ponad 60 km za nami..

Drugi dzień naszej wędrówki dobiegł już końca. Nasze twarze są jeszcze piękniej opalone, nasze mięśnie jeszcze bardziej elastyczne, nasze oczy jeszcze bardziej błyszczące niż wczoraj...I znów jesteśmy bliżej naszej Matki Częstochowskiej. Wstawaliśmy dziś bardzo wcześnie, choć ku zdziwieniu wszystkich nawet po ogromnym wysiłku fizycznym i zaledwie kilku godzinach odpoczynku wstajemy chętnie jeszcze zanim na dobre rozdzwonią się dźwięki budzików. Idziemy dziś zastanawiając się "(...) na ile głos Boga przenika nasze serca i na ile jesteśmy w stanie go posłuchać każdego dnia"... Do takiej refleksji pobudził nas dziś przewodnik grupy Biało - Żółtej, podczas kazania w Inowrocławiu. Dodając, że "(...) samo pójście to czasem za mało, żeby coś zmienić. Wczoraj jest historią, jutro jest tejemnicą - warto więc skupić się na tym, co jest dziś, aby na czas zrobić wszystko by być bliżej Boga". Wielu z nas wzięło sobie z pewnością do serca te piękne słowa, a ich sens będzie rozważało do końca naszego pątniczego szlaku.
Pokonaliśmy 4 etapy, dochodząc do Kruszwicy, która stanowiła dziś cel naszej wędrówki. Tu - jak co roku po wyczerpującym dniu odnajdujemy wytchnienie dla ciała i ducha. Niezmiennie od początku istnienia Bydgoskiej Pielgrzymki możemy liczyć na gościnność mieszkańców. Szkoły od lat otwierają swoje drzwi pielgrzymom, oferując nie tylko przysłowiowy "kawałek podłogi", ale udostepniając pełne wyposażenie budynków, żeby wynagrodzić nam nieco trud podczas drogi. Podobna sytuacja ma miejsce u zaprzyjaźnionych rodzin, na plebaniach itp. Poza ucztą "dla ciała", pod koniec dzisiejszego dnia czekała nas również uczta duchowa. Specjalnie dla pielgrzymów w kruszwickiej Kolegiacie zagrał dziś przepiękny koncert zespół Quadrans. Zaśpiewali dla nas już po raz trzeci, wprowadzając w doskonały nastrój. Po zakończeniu występu odśpiewaliśmy Apel Jasnogórski, po czym udaliśmy się na spoczynek. Przed nami kolejny długi dzień...
 

Dzień pierwszy 21 lipca 2010

"Bądźmy świadkami Miłości"
W trudzie pielgrzymowania zadajemy sobie pytania: jaki to ma sens? Po co iść w ponad 40 stopniowym upale? Dziś świadomy wybór cierpienia i bólu, zamiast tego co przyjemne może być uznany za skrzywienie. Ale odpowiedź na te pytania nie jest skomplikowana... Tylko miłość jest w stanie pchnąć ludzi do takich czynów. Miłość do Boga, Maryi i innych ludzi. Gdy ktoś nas kocha i jest dla nas dobry dziękujemy mu za wszystko co dla nas robi i odwzajemniamy jego miłość. Gdy ktoś potrzebuje od nas pomocy, to my okazujemy mu miłość, dając swoją modlitwę, pomoc, trud...
Czynienie dobra kosztuje tak niewiele, a daje tak dużo...
Dnia 21 VII 2010 w pierwszym dniu VI Bydgoskiej Diecezjalnej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę
 

Pielgrzymi z Rynarzewa

Wyruszyliśmy do Ciebie Maryjo....

Nareszcie doczekaliśmy się dzisiejszego poranka. Punktualnie o godzinie 6 rano ordynariusz Diecezji Bydgoskiej ks. biskub Jan Tyrawa w asyście księży przewodników odprawił uroczystą mszę świętą, którą rozpoczęliśmy VI Diecezjalną Pieszą Pielgrzymkę na Jasną Górę. Bydgoską Katedrę, jak co roku wypełnił dziś głośny śpiew i wspólna modlitwa pątników, ich rodzin oraz licznych sympatyków pielgrzymki.
Na wędrówkę do tronu Matki Boskiej Częstochowskiej wyruszyło dziś 8 grup, w tym Srebrna grupa nakielska, która trud pielgrzymowania podjęła już dnia poprzedniego (zdjęcia z pożegnania i wyjścia "sreberek" są dostępne w galerii). Grupa Złota, pielgrzymująca już od dwóch dni dołączy do nas w sobotę, w Licheniu.
Pierwszy dzień naszej wędrówki stanowiły 4 etapy. Wspominając patrona dnia - św. Wawrzyńca oraz głośno modląc się modlitwą godzinkową i różańcową maszerowaliśmy dziś wesoło. Pan Bóg pobłogoslawił nas przepiękną, słoneczną pogodą. Z twarzy pątników nie schodził uśmiech. Witaliśmy z otwartymi ramionami znajome twarze wokół nas, integrowaliśmy się z osobami idącymi po raz pierwszy oraz niewątpliwie rozważaliśmy dziś cel naszej wędrówki. Głęboka refleksja towarzyszy każdemu na początku pielgrzymowania. Nie bez powodu decydujemy się podjąć trud wędrówki, zaakceptować jej pokutny charakter oraz podjąć wyrzeczenia z nią związane. W sercu niesiemy intencje - swoje i często także naszych bliskich, którzy z różnych powodów nie mogą wybrać się razem z nami. Warto poświęcić ten czas, aby nauczyć się obcować z bliźnimi, używając miłości jako podstawowego narzędzia. W końcu tegoroczne hasło pielgrzymki to : "Bądźmy świadkami miłości..."
Dzień zakończył się odśpiewaniem Apelu Jasnogórskiego. Miło było spotkać się ponowanie na wspólnej modlitwie wieczornej. Zmęczeni, ale zarazem szczęsliwi nie możemy doczekać się kolejnego dnia. Jutro pielgrzymujemy do Kruszwicy. Czas na parę godzin snu...